Το χωράφι

Κοντά στους Τρικεριώτες, άνθρωποι διαφορετικοί από τους υπόλοιπους στο Πήλιο, φερμένοι από τη Μάνη και την Κρήτη και αργότερα από τη Μικρά Ασία, ο Άρης Σαρρηγιάννης βρήκε τη χαρά του. Εκεί, στα κτήματα του παππού, 250 στρέμματα στο σύνολο και 3.500 ελιές, ανακάλυψε τη μαγική δύναμη της φύσης, τα πρώτα υλικά για τα μαγειρέματά του, το κέφι για να τρυγήσει μέλι, να ανακαλύψει το «εργοτάξιο» των μελισσών και τις θαυματουργές τους ιδιότητες, να ποτιστεί από την αλμύρα της θάλασσας και να βγάλει «ωραία» προϊόντα, στην ώρα τους. Το λάδι και το μέλι του, ελιές, γύρη…

Το χωράφι, μία γη σπαρμένη από τη φύση με λαδανιές, πέτρες και θυμάρια, είναι γεμάτο από ελιές, αγριελιές και ήμερες. Ποτίζονται απ’ ό,τι φέρνει ο ουρανός, δεν τις αγγίζει κανείς, παρά τα πρόβατα και τα κατσίκια που λιπαίνουν με φυσικό τρόπο ό,τι πατούν και τρώγουν, μέχρι να έρθει η ώρα του μαζέματος και μετά, όταν ξαλαφρώσουν από το βάρος, αφήνονται να ξεκουραστούν για να ξαναγεμίσουν και ο κύκλος της ζωής να κάνει μία ακόμη γύρα.